| Verslag |
Vannacht had ik al eens uit het raam gespiekt, maar bij het opstaan was het duidelijk, het had gesneeuwd en flink ook. Er lag een mooi laagje sneeuw op onze auto, maar helaas ook op de weg. Eerst maar eens ontbijten (bij Ruby Inn) en daarna navraag doen naar de noodzaak van sneeuwkettingen. De man in het restaurant vond onze vraag over sneeuwkettingen wel erg grappig. Hij woonde hier al zijn hele leven en had nog nooit een sneeuwketting gebruikt en zeker niet voor zo’n klein beetje sneeuw. Vertrouwend op het beoordelingsvermogen van die beste man, gingen we dan toch maar, zonder sneeuwkettingen, op pad. Over het algemeen was de weg goed begaanbaar, maar op sommige plaatsen lag toch aardig wat sneeuw. Bryce ligt behoorlijk hoog en hoe verder we afdaalde, hoe beter de weg werd. Eigenlijk al na een paar mijl werd het een stuk beter.
Hoe verder we naar beneden reden, hoe beter de weg werd. De weg richting Zion National Park hadden we gister ook voor een groot deel gereden, want feitelijk zijn we gister vlak langs Zion gekomen toen we van Page naar Bryce Canyon reden. Tegen het einde van de ochtend (na ongeveer 2,5 uur rijden) komen we aan bij Zion. Al snel zien we de eerste watervallen en beekjes. Eigenlijk is februari best een mooie tijd om naar Zion te gaan. Vooral het contrast tussen de rode stenen, het groen van de natuur, de witte sneeuw en de soms grijze, soms blauwe lucht is werkelijk schitterend.
Op het kaartje dat we bij de ingang gekregen hebben, zien we dat er een restaurant midden in het park is bij de Zion Lodge. We rijden rustig die kant op. Maar doordat de omgeving zo mooi is, zijn we toch telkens geneigd om even te stoppen en uit te stappen om rond te kijken en foto’s te maken. Bij de Zion Lodge parkeren we de auto en gaan binnen eerst een hapje eten. Bij de receptie staan twee oude computers, maar helaas hebben ze geen werkende internetverbinding, dus het lukt niet om een berichtje naar huis te sturen. Bij de receptie informeren we waar we grote watervallen kunnen vinden. De receptioniste geeft aan dat dat elke dag weer anders is in Zion, maar dat we in ieder geval eens naar de Emerald Pools kunnen lopen.
Na het eten wandelen we wat rond bij de Zion Lodge. Vooral het kleine riviertje, dat voor de lodge langsloopt, is erg mooi. Het pad naar de Emerald pools is helaas gesloten. Dus we besluiten verder het park in te rijden. Bij de Weeping Rock parkeren we de auto en nemen daar het voetpad richting de waterval. Het is een korte wandeling naar boven, die uiteindelijk uitkomt achter de waterval. Een prachtig plekje (helaas staan er 2 mensen te roken, waardoor het net iets minder idyllisch is. Na een paar foto’s lopen we terug naar beneden. Halverwege het pad naar beneden zien we ineens twee hertjes op het pad staan. We blijven heel stil staan en nemen snel een paar foto’s. Nadat de eerste twee het pad zijn overgestoken, volgen er nog een aantal. Sommige blijven even ‘poseren’ voor de camera, maar de meesten lopen snel door.
W rijden door naar het einde van het park en parkeren de auto. Hier begint het pad met de naam ‘Riverside walk’. De route is ongeveer 1 mijl, dus heen en terug een leuke wandeling, die goed te doen is voor ongeoefende wandelaars zoals ons. Tijdens het wandelen gaat het steeds harder regenen. Gelukkig hebben we een paar poncho’s bij ons, zodat we niet helemaal doorweekt raken. Bij het einde van het pad maken we een paar foto’s en we lopen terug. Het is echt heerlijk rustig hier. Slecht heel af en toe kom je andere toeristen tegen.
Terug bij de auto zien we dat het al aardig laat is en besluiten we rustig aan richting Las Vegas te rijden. De schemering begint ook in te vallen en bij voorkeur zitten we voor het donker op een doorgaande weg richting Vegas. Zion was echt schitterend. Eigenlijk hadden we hier nog wel langer willen blijven. Wie weet komt er nog een volgende keer.
Met behulp van onze Best Western gids zoeken we het adres van een hotel in Las Vegas op. We vinden een hotel aan Main Street. We willen vanavond in ieder geval naar het oude centrum van Vegas en de Fremont Street Experience, dus main street is een goede optie. Daar aangekomen is er gelukkig een kamer vrij en de prijs valt ook enorm mee. Na het inspecteren van onze kamer besluiten we richting Fremont street te wandelen. Ondanks dat het maar een paar blokken is, voelen we ons totaal niet op ons gemak. Her en der lopen groepjes jongeren, we lopen maar vlug door richting de grote hotels. Aangekomen in Fremont street, zien we wel de overkapping, maar is er nog geen show. We lopen de straat op en neer en kijken wat rond. Tegen 21.00 uur gaan de lichten van de casino’s uit. De show begint. Wat volgt is een schitterende show die boven onze hoofden wordt vertoond. Ik vraag me af hoe dit precies werkt, zouden ze dit projecteren, geen idee.
Vervolgens besluiten we nog een taxi richting ‘the strip’ te nemen. Toen we hier eerder deze week waren, hebben we niet alles kunnen bekijken. We laten ons afzetten bij het Belagio hotel. Het is behoorlijk druk rond de vijver voor het hotel. Veel mensen wachten op een show van de fonteinen. We zijn precies op tijd. We bekijken de voorstelling, echt schitterend en lopen vervolgens richting het Mirage hotel. Voordat we de vijver helemaal rond zijn, begint er weer een nieuwe voorstelling van de fonteinen en nu met muziek van Frank Sinatra (ik ben een grote fan van Frank Sinatra en de Rat Pack). We besluiten nog even te blijven kijken. Ik heb het gevoel dat ik hier de hele nacht nog wel naar kan kijken, maar we lopen toch maar verder. Bij the Mirage bekijken we de uitbarsting van een ‘water vulkaan’ en het Venitian hotel zien we hoe mensen in gondels varen. We besluiten het Venetian in te lopen om nog wat te eten/snoepen. Bij een klein cafeetje kopen we een paar stukken watermeloen en tijdens het eten kijken we naar de mensen die langs lopen.
Het was een lange dag, dus ondanks dat we nog langs niet alles gezien hebben, lopen we naar de ingang van het hotel en gaan in de rij staan voor een taxi. Wat mij opvalt, is dat er een mannetje van het hotel staat die voor iedereen de deur van de taxi open doet en iedereen geeft hem hiervoor nog geld ook. In een paar minuten tijd verdient de man echt goud geld. Vooruit dan maar, we geven hem ook 1 dollar en laten ons afzetten bij ons hotel.
|
|
| Route |
|
| Links |
|
Nog uit te werken
|
| Tips |
|
Nog uit te werken
|
|
